چاپ
نگاهی به سه استماع کنگرة آمریکا پس از توافق وین
 
الهام شوشتری‌زاده
 
شنبه 31 مرداد 1394
 
 
 
نگاهی به سه استماع کنگرة آمریکا پس از توافق وین
کنگرة آمریکا پس از توافق هسته‌ای ایران و 1+5 در وین، در روزهای 31 تیر و اول مرداد سه جلسة استماع به‌منظور بررسی مفاد این توافق و پیامدهای آن برگزار کرد که تعدادی از صاحب‌نظران و کارشناسان برجستة آمریکایی، از اعضای بلندپایة دولت اوباما گرفته تا نمایندگان سرسخت‌ترین گروه‌ها و نهادهای مخالف توافق هسته‌ای با ایران، در این سه جلسه به بیان نظرات خود پرداختند. گزارش حاضر می‌کوشد خلاصه‌ای اجمالی از مهم‌ترین محورهای موضوعی این شهادت‌ها ارائه دهد.

تأثیر توافق هسته‌ای ایران بر حمایت مالی از تروریسم
در نشست استماع کارگروه تحقیق دربارة حمایت مالی از تروریسمِ کمیتة خدمات مالی خانة نمایندگان آمریکا در روز 31 تیر، ایلان برمن، نایب رئیس شورای روابط خارجی آمریکا؛ مارک دوبوویتز، مدیر اجرایی بنیاد دفاع از دموکراسی‌ها؛ استیون پرلز، حقوقدان ارشد؛ اُلی هاینونن، پژوهشگر ارشد مرکز بلفر؛ و ریچارد نفیو، پژوهشگر ارشد مرکز سیاست‌ انرژی جهانی دانشگاه کلمبیا شهادت دادند.
از نگاه ایلان برمن، با وجود بعضی نقاط قوت توافق وین مثل محدودسازی چشمگیر غنی‌سازی اورانیوم، کاهش تعداد سانتریفیوژهای فعال و ایجاد تأخیر زمانی در مسیر پلوتونیومی، نقایص ساختاری این توافق پیامدهای وخیمی برای امنیت ملی آمریکا دارند. به گفتة او، توافق وین بعضی فرایندهای کلیدی هسته‌ای ایران را، گرچه با سرعتی کمتر، همچنان جاری نگه می‌دارد، راه دستیابی پنهانی به تسلیحات هسته‌ای ازطریق تأمین‌کنندگان خارجی را هم نمی‌بندد و حتی ازطریق بعضی همکاری‌ها، به افزایش ظرفیت و پیشرفتگی برنامة هسته‌ای ایران هم کمک می‌کند. به‌علاوه، پس از پایان دورة توافق، ایران با هیچ مانعی روبه‌رو نخواهد بود و بنابراین همة دستاوردهای آمریکا در این توافق ماهیتی موقتی دارند. برمن سازوکارهای نظارتی طراحی‌شده در این توافق را هم ناکافی می‌داند و معتقد است که با چنین سازوکارهایی نمی‌توان از پایبندی ایران به تعهداتش اطمینان یافت. به‌علاوه، به ادعای او، اکنون مهم‌ترین چالش پیش‌روی آمریکا و متحدانش این است که چگونه باید از هزینه شدن درآمدهای ناشی از لغو تحریم‌ها در پشتیبانی از تروریسم و جاه‌طلبی‌های منطقه‌ای ایران جلوگیری کنند.
مارک دوبوویتز، مدیر اجرایی بنیاد دفاع از دموکراسی‌ها هم که در چند سال گذشته از فعال‌ترین مخالفان مذاکره با ایران بوده است، در شهادت خود از کاستی‌های سازوکارهای طراحی‌شده برای لغو تحریم‌ها و احیای خودکار آنها در توافق وین می‌گوید و معتقد است که این توافق، با نابود کردن ساختار تحریم‌های آمریکا و جامعة بین‌الملل علیه ایران، امکان مقابله با فعالیت‌های غیرمجاز ایران را از بین می‌برد و توان آمریکا را برای بازداشتن مسالمت‌آمیز ایران از دستیابی به توان تسلیحاتی هسته‌ای تضعیف می‌کند.
او می‌افزاید که توافق وین به‌گونه‌ای تنظیم شده که در بعضی موارد، حتی اگر آژانس نتواند صلح‌آمیز بودن برنامة هسته‌ای ایران را تأیید کند، ایران مشمول لغو تحریم‌ها می‌شود؛ تحریم‌هایی که احیای آنها پس از لغو،‌ برخلاف آنچه دولت اوباما می‌گوید، بسیار دشوار خواهد بود. به‌علاوه، دوبوویتز می‌گوید لحن توافق وین به ایران اجازه می‌دهد با این استدلال که تحریم‌های غیرهسته‌ای مانع فعالیت‌های تجاری‌اش می‌شوند، خواستار لغو آنها هم بشود. بر این اساس، ازنظر او، کنگره باید بر حفظ ساختار تحریم‌های مصوب خود پافشاری کند و از دولت بخواهد که دربارة بعضی بندهای توافق وین دوباره مذاکره کند و نسخة اصلاح‌شدة توافق را برای تأیید شدن به کنگره بفرستد.
استیون پرلز، حقوقدان ارشد آمریکایی هم که از اوایل دهة 1990 نمایندگی حقوقی قربانیان «تروریسم تحت حمایت ایران» را در دادگاه‌های فدرال برعهده داشته است، در شهادت خود از رویّة اخیر ادارة کنترل دارایی‌های خارجی وزارت خزانه‌داری و همچنین وزارت دادگستری آمریکا در امتناع از پیاده‌سازی تحریم‌های ضدتروریستی علیه آنها و بهره‌گیری از ابزارهای قضایی پیش‌بینی‌شده در این حوزه انتقاد می‌کند. او با اشاره به «سیاست جنگ نیابتی ایران علیه منافع و اتباع آمریکا و فعالیت‌های پول‌شویی ایران» مدعی می‌شود که تجربه نشان داده ایران در مذاکره‌ قابل اعتماد نیست و دولت آمریکا نباید به سودای رسیدن به توافقی هسته‌ای با ایران، ضرورت پشتیبانی از قربانیان فعالیت‌های تروریستی ایران را نادیده بگیرد.
اُلی هاینونن، پژوهشگر ارشد مرکز بلفر، پس از مروری کلی بر مفاد توافق وین، می‌گوید که این توافق بخش مهمی از برنامة هسته‌ای و زیرساخت‌های هسته‌ای ایران را برجای می‌گذارد و مسیر هسته‌ای ایران را تغییر نمی‌دهد. بنابراین، در چنین شرایطی، برای بررسی اثربخشی توافق باید سازوکارهای راستی‌آزمایی طراحی‌شده در آن را بررسی کرد و سنجید که آیا این سازوکارها مسیرهای دستیابی ایران به بمب هسته‌ای را می‌بندند یا نه.
به باور هاینونن، سازوکارهای نظارت بر کانال‌های دستیابی ایران به اقلام و تجهیزات هسته‌ای هم در توافق وین ابهام‌هایی دارند و دربارة ابعاد نظامی احتمالی برنامة هسته‌ای ایران هم، متن توافق وین فقط بر ضرورت برطرف کردن نگرانی‌های مطرح‌شده در گزارش نوامبر 2011 آژانس تا 15 اکتبر 2015 تأکید می‌کند و دیگر موارد را نادیده می‌گیرد. درمجموع، هاینونن معتقد است که نظارت بر زیرساخت هسته‌ای بزرگ و پیچیدة ایران، که سابقة پنهانکاری هم دارد، دشوار و زمان‌بر خواهد بود و بنابراین نباید دربارة اثربخشی راستی‌آزمایی بیش از حد خوش‌بین بود.
از نگاه ریچارد نفیو، پژوهشگر ارشد مرکز سیاست‌ انرژی جهانی دانشگاه کلمبیا، توافق وین فرصت تولید مواد هسته‌ای لازم برای ساخت سلاح هسته‌ای را در ده سال آینده و احتمالاً پس از آن از ایران می‌گیرد، مشروط به اینکه دولت آمریکا پایبندی ایران به این توافق را زیرنظر بگیرد و آمادة مقابله با تخطی‌های احتمالی این کشور باشد؛ آمادگی‌ای که شامل استفاده از قدرت نظامی هم می‌شود. نفیو پس از مروری بر سیر برنامة هسته‌ای ایران و مذاکرات مربوط به آن، تأکید می‌کند که توافق حاصل از مذاکرات، اهداف حوزة امنیت ملی آمریکا ـ افزایش فاصلة زمانی ایران با ساخت سلاح هسته‌ای و تضمین امکان تشخیص تلاش برای چنین کاری ـ را محقق کرده است و برخلاف نظر منتقدان توافق وین، ازجمله نتانیاهو، حتی پس از پایان دورة توافق هم دستیابی به سلاح هسته‌ای را برای ایران ممکن نمی‌کند. همچنین او یادآور می‌شود که تحریم‌های آمریکا علیه ایران، در حوزه‌هایی مانند حمایت از تروریسم، ادامه خواهند یافت و بنابراین، توافق هسته‌ای به‌معنای باز شدن دست ایران در پشتیبانی از تروریسم نخواهد بود. نفیو توافق وین را درمجموع توافقی خوب، اما نه بی‌نقص می‌داند، هرچند تأکید می‌کند که پشت کردن آمریکا به آن آغاز سناریویی ناخوشایند است و بدیل‌های توافق ـ ‌تشدید تحریم‌ها و اقدام نظامی ـ احتمالاً ناموفق خواهند بود و جامعة بین‌المللی هم از آنها حمایت نخواهد کرد.

پیامدهای توافق هسته‌ای با ایران
در دومین جلسة استماع موضوع این گزارش، کمیتة امور خارجی خانة نمایندگان آمریکا، صبح روز اول مرداد، پیامدهای توافق هسته‌ای با ایران را با حضور کارشناسانی مثل رابرت جوزف، معاون سابق وزیر خزانه‌داری آمریکا در حوزة کنترل تسلیحات و امنیت بین‌الملل، مارک دوبوویتز، مدیر اجرایی بنیاد دفاع از دموکراسی‌ها، و ایلان گلدنبرگ، پژوهشگر ارشد و مدیر برنامة امنیت خاورمیانة مرکز امنیت نوین آمریکا، مورد بحث قرار داد.
رابرت جوزف در این نشست، به پنج کاستی خطرناک توافق وین ـ البته از دیدگاه آمریکایی ـ اشاره می‌کند:
1. راستی‌آزمایی غیراثربخش: او معتقد است که مفاد توافق ژنو سازوکارهای اثربخشی برای تشخیص فریبکاری ایران و ممانعت از آن طراحی نکرده‌اند، مگر اینکه ایران تصمیم بگیرد آشکارا تعهداتش را در سایت‌های زیرنظر آژانس نقض کند، اما مسئله این است که ایران، اگر بخواهد از تعهداتش سرپیچی کند، احتمالاً چنین اقدامی را در نقاط دور از دید آژانس انجام خواهد داد که در توافق وین راهی برای مقابله با آن پیش‌بینی نشده است.
2. باز گذاشتن مسیر دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای: به باور جوزف، توافق وین راه تولید مواد شکافت‌پذیر لازم برای تسلیحات هسته‌ای را برای ایران نمی‌بندد و ایران را از دستیابی به توان تسلیحاتی هسته‌ای باز نمی‌دارد. او از توافق وین، به‌دلیل ناسازگار بودنش با قطعنامه‌های پیشین شورای امنیت دربارة ضرورت توقف همة فعالیت‌های هسته‌ای ایران، انتقاد می‌کند و معتقد است که این توافق به ایران به‌عنوان کشوری در آستانة دستیابی به تسلیحات هسته‌ای مشروعیت می‌بخشد.
3. فروپاشی نظام تحریم‌ها: جوزف می‌گوید که لغو زودهنگام تحریم‌ها برمبنای توافق وین تجربه‌های گذشته را نادیده می‌گیرد و هشدار می‌دهد که پس از لغو یا کاهش تحریم‌ها، احیای آنها فوق‌العاده دشوار و زمان‌بر خواهد بود.
4. ناکامی در پیشگیری از گریز هسته‌ای: جوزف همچنین تصور افزایش فاصلة زمانی ایران با گریز هسته‌ای را رد می‌کند و می‌گوید در پایان دورة محدودیت‌های توافق‌شده، ایران هزاران سانتریفیوژ پیشرفته خواهد داشت و فاصله‌اش با گریز هسته‌ای به‌مراتب کمتر از حد مطلوب خواهد بود.
5. ناکامی در محدودسازی موشک‌های بالستیک.
او در ادامة سخنانش، با اشاره به چهار پیامد راهبردی توافق وین ـ ‌افزایش احتمال اشاعة هسته‌ای و موشک‌های بالستیک، تضعیف نظام بین‌المللی عدم اشاعه، ظهور ایران تهاجمی‌تر و سرکوبگرتر، و افزایش احتمال منازعات منطقه‌ای ـ از کنگره می‌خواهد که توافق وین را رد کند و درعوض اصرار کند که مذاکرات با هدف تحقق اهداف اعلام‌شدة آمریکا ادامه یابند، به‌واسطة تحریم‌های مصوب خود، لغو تدریجی تحریم‌ها را به اجرای تعهدات ایران منوط کند، این پیام را برساند که هرگونه فریبکاری و تخطی ایران باعث لغو فوری توافق می‌شود، و بودجة بیشتری به توسعة سامانه‌های دفاع موشکی در منطقه و مقابله با تهدید درحال ظهور موشک‌های هسته‌ای قاره‌پیمای ایران تخصیص دهد.
مارک دوبوویتز، مدیر اجرایی بنیاد دفاع از دموکراسی‌ها، هم در این جلسه بر نقایص عمدة توافق وین انگشت می‌گذارد. به ادعای او، این توافق در عمل ساختار تحریم‌های اقتصادی آمریکا و جامعة بین‌المللی را نابود می‌کند و دست سپاه پاسداران، تندروترین عنصر نظام ایران، را در بهره‌برداری از توافق باز می‌گذارد، به‌جای اینکه امکان ازسرگیری سریع تحریم‌های اقتصادی را فراهم کند، نوعی «توان ازسرگیری سریع فعالیت‌های هسته‌ای» برای ایران به‌وجود می‌آورد، و به ایران امکان می‌دهد که با بردباری در پانزده سال آینده، پس از این دوره بتواند در نقش کشوری در آستانة دستیابی به سلاح هسته‌ای ظاهر شود؛ کشوری که برنامه هسته‌ای در مقیاس صنعتی دارد، فاصله‌اش با گریز هسته‌ای تقریباً صفر است، آسان‌تر می‌تواند به‌صورت پنهانی سلاح هسته‌ای بسازد، برنامة پیشرفتة موشک‌های بالستیک دارد و به لطف صدها میلیارد دلار درآمد ناشی از لغو تحریم‌ها می‌تواند اقتصاد خود را در برابر تحریم‌های آینده مصون کند.
از نگاه دوبوویتز، که معتقد است آمریکا هنوز بدیل‌های معتبر دیگری مثل بهره‌گیری از قدرت تحریم‌های ثانویه ، استفاده از قدرت نظامی مستقیم یا حمایت از متحدان آمریکا در برابر فعالیت‌های ایران در سوریه، عراق و یمن، و تهدید باورپذیر توسل به قدرت متعارف یا سایبر علیه برنامة هسته‌ای ایران دراختیار دارد، می‌گوید واشینگتن به‌جای تن دادن به چنین توافقی، باید برای رسیدن به توافقی بکوشد که تک‌تک راه‌های دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای را ببندد و امکان تحریم اثربخش ایران، برای مقابله با رفتارهای نامشروع این کشور، را در چندین حوزه حفظ کند.
به باور ایلان گلدنبرگ، پژوهشگر ارشد مرکز امنیت نوین آمریکا، توافق وین احتمال بازداشتن ایران از تلاش آشکار یا پنهان برای گریز هسته‌ای را افزایش داده و مسیر گسترش برنامة هسته‌ای ایران را آنقدر به عقب برگردانده که ریسک گریز هسته‌ای برای ایران غیرقابل قبول شده است. او، پس از مروری کوتاه بر مفاد توافق، می‌گوید توافق وین توانسته فاصلة ایران با گریز هسته‌ای را دست‌کم به یک سال افزایش دهد، راه پلوتونیومی دستیابی ایران به بمب را هم ببندد، و مانع استفادة ایران از سایت‌های پنهانی برای اقدامات مخفی هسته‌ای شود. به‌علاوه، توافق وین سازوکارهایی بسنده برای بازداشتن ایران از فریبکاری و تضمین پایبندی این کشور به تعهداتش طراحی کرده و هزینه‌های چنین رفتاری را برای ایران افزایش داده است. با این حال، گلدنبرگ این توافق را بی‌نقص نمی‌داند و تأکید می‌کند که هیچ توافق بین‌المللی مذاکره‌محوری نمی‌تواند همة طرف‌ها را کاملاً راضی کند.
درمورد پیامدهای توافق وین در عرصة سیاست داخلی ایران، گلدنبرگ تأکید می‌کند که هنوز برای پاسخ به پرسش‌های مربوط به اثر توافق هسته‌ای بر معادلات سیاسی درون ایران زود است و روشن شدن سرنوشت رقابت جریان‌های سیاسی درون این کشور نیازمند گذشت زمانی طولانی است. در حوزة منطقه‌ای هم، گلدنبرگ نشست کمپ دیوید در مه 2015 را نخستین گام از فرایند طولانی تلاش آمریکا برای متقاعد کردن کشورهای خلیج فارس به تعهد واشینگتن به حفظ امنیت آنها تلقی می‌کند و هشدار می‌دهد که اختلافات علنی اوباما و نتانیاهو دربارة مسئلة هسته‌ای ایران می‌توانند به منافع مشترک دو کشور ضربه بزنند.
گلدنبرگ، در پایان شهادت خود، به کنگره و دولت آمریکا توصیه می‌کند که با اقداماتی به موازات مذاکرات 1+5 با ایران، شرایط را برای اجرای درازمدت و اثربخش توافق هسته‌ای فراهم کند، با آن دسته از کنش‌های ایران که با منافع آمریکا در تضاد هستند، مخصوصاً بهره‌گیری ایران از نایبان منطقه‌ای، به شیوه‌ای قوی‌تر مقابله کند، بر تعهد آمریکا به حمایت از شرکای منطقه‌ای‌اش تأکید کند تا ایران را از رفتار تهاجمی یا بی‌ثبات‌ساز علیه آنها باز دارد، و در حوزة منافع مشترک با ایران همکاری کند تا هم خاورمیانه را باثبات‌تر کند و هم احتمال ظهور ایرانی میانه‌روتر و همکارتر را افزایش دهد.

بازبینی توافق هسته‌ای ایران
کمیتة روابط خارجی سنای آمریکا هم روز اول مرداد جلسة استماعی با هدف بازبینی توافق هسته‌ای ایران برگزار کرد که در این جلسه جان کری، وزیر خارجه؛ ارنست مونیز، وزیر نیرو؛ و جیکوب لو، وزیر خزانه‌داری آمریکا، در برابر اعضای کمیته شهادت دادند.
در آغاز این جلسه، جان کری، وزیر خارجة آمریکا، توافق کنونی با ایران را توافقی خوب خواند؛ توافقی که همة راه‌های دستیابی ایران به مواد شکافت‌پذیر لازم برای ساخت سلاح هسته‌ای را می‌بندد و به نگرانی‌های جامعة بین‌المللی دربارة برنامة هسته‌ای ایران خاتمه می‌دهد. او، پس از مروری کلی بر مفاد توافق، به اعضای سنا یادآور می‌شود که کنار کشیدن آمریکا از توافق وین به‌معنای این است که همة محدودیت‌های ناشی از توافق رنگ می‌بازند و ایران می‌تواند با سرعتی مضاعف در مسیر غنی‌سازی اورانیوم، بهره‌برداری از رآکتور آب سنگین و نصب سانتریفیوژهای جدید و کارآمدتر گام بردارد و همة سازوکارهای نظارتی طراحی‌شده در مذاکرات بی‌اثر شوند. او تأکید می‌کند که هم‌پیمانان آمریکا، واشینگتن را در چنین تصمیمی همراهی نخواهند کرد و در این صورت، آمریکا در مواجهه با ایران تنها خواهد ماند.
کری، گرچه تکرار می‌کند که ایران مجهز به سلاح هسته‌ای را نخواهد پذیرفت، می‌افزاید که نابود کردن دانش هسته‌ای ایران با گزینة نظامی یا تحریم ممکن نیست و تحریم‌ها تاکنون هم مانع پیشرفت برنامة هسته‌ای ایران نشده‌اند. بر این اساس، او توافق وین را، در مقایسه با دیگر گزینه‌ها، ابزاری قوی‌تر، جامع‌‌تر و ماندگارتر برای محدودسازی برنامة هسته‌ای ایران می‌داند و می‌گوید که اساساً توافق هسته‌ای فقط به برنامة هسته‌ای ایران مربوط است و درپی اصلاح نظام سیاسی ایران، توقف حمایت این کشور از تروریسم یا مقابله با نقش آن در خشونت‌های فرقه‌‌ای منطقه نبوده است و بنابراین نباید انتظار دیگری از آن داشت.
ارنست مونیز، وزیر نیروی آمریکا، هم در شهادت خود می‌گوید که توافق وین مانع دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای شده، سازوکارهایی نظارتی طراحی کرده که زمان کافی برای پاسخ به تخطی‌های احتمالی ایران را فراهم می‌کنند و، در عین حال، همة گزینه‌ها را روی میز نگه داشته است. او با اشاره به نقش متخصصان هسته‌ای آمریکا در مذاکرات، به نمایندگان سنا اطمینان می‌دهد که مبانی فنی توافق وین مبانی محکمی هستند و اهداف رئیس‌جمهور آمریکا را محقق می‌کنند و فاصلة زمانی ایران با گریز هسته‌ای را از دو سه ماه کنونی به دست‌کم یک سال افزایش می‌دهد. او همچنین تأکید می‌کند که توافق وین همة راه‌های دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای ـ ‌مسیر اورانیومی، مسیر پلوتونیومی و مسیر پنهانی ـ را بسته است.
مونیز، پس از مروری بر مهم‌ترین مفاد توافق وین، یادآور می‌شود که این توافق نه برمبنای اعتماد، بلکه برمبنای الزامات سخت‌گیرانه استوار است و بازرسی‌های بین‌المللی بی‌سابقه هم دسترسی به همة تأسیسات هسته‌ای ایران و دیگر سایت‌های موضوع نگرانی و همچنین کل زنجیرة تأمین هسته‌ای این کشور را ممکن خواهند کرد و حتی پس از پایان دورة توافق هم سازوکارهای کلیدی تضمین شفافیت، مثل تعهدات حقوقی ایران برمبنای پروتکل الحاقی، پابرجا خواهند ماند.
جیکوب لو، وزیر خزانه‌داری آمریکا، شهادت خود را بر توصیف نقش نظام تحریم‌های طراحی‌شدة آمریکا و متحدانش بر رسیدن به توافق هسته‌ای جامع و بی‌سابقه با ایران متمرکز کرده است. او همچنین دربارة سازوکار لغو تحریم‌ها براساس توافق وین بحث می‌کند و درنهایت به سایر تحریم‌های ایران، در حوزه‌های غیرهسته‌ای می‌پردازد و به سنا اطمینان می‌دهد که دولت آمریکا همچنان به شیوه‌ای راهبردی و تهاجمی از سازوکار تحریم در این حوزه‌ها بهره خواهد گرفت.
او به اعضای سنا توضیح می‌دهد که گرچه با رسیدن به روز اجرای توافق و انجام تعهدات ایران، آمریکا تحریم‌های ثانویة هسته‌ای را لغو خواهد کرد و اثر چنین اقدامی بسیار چشمگیر است، تحریم روابط تجاری میان اشخاص آمریکایی و ایران، منع صادرات و واردات کالاها و خدمات به/ از ایران و دیگر مراوده‌های تجاری با افراد یا شرکت‌های ایرانی، به‌استثنای مواردی که در توافق وین مشخص شده‌اند، ادامه خواهند یافت. او به باقی ماندن تحریم‌های مرتبط با حمایت از تروریسم، برنامة موشکی و نقض حقوق بشر هم اشاره می‌کند و اطمینان می‌دهد که درصورت پایبند نبودن ایران به تعهداتش، امکان احیای تحریم‌های آمریکا ظرف چند روز وجود دارد و ازسرگیری سریع تحریم‌های چندجانبة سازمان ملل متحد نیز ممکن خواهد بود.
وزیر خزانه‌داری آمریکا در پایان نتیجه می‌گیرد که توافق وین توافقی قوی است و اگر آمریکا اکنون از این توافق کنار بکشد، با واکنش منفی شورای امنیت و هم‌پیمانانش روبه‌رو خواهد شد. او همچنین تأکید می‌کند که این تصور که تحریم‌های بیشتر، ایران را به تسلیم کامل وادار خواهند کرد تصوری غیرواقع‌بینانه است.

منابع
1. http://financialservices.house.gov/uploadedfiles/hhrg-114-ba00-wstate-iberman-20150722.pdf
2. http://financialservices.house.gov/uploadedfiles/hhrg-114-ba00-wstate-mdubowitz-20150722.pdf
3. http://financialservices.house.gov/uploadedfiles/hhrg-114-ba00-wstate-sperles-20150722.pdf
4. http://financialservices.house.gov/uploadedfiles/hhrg-114-ba00-wstate-oheinonen-20150722.pdf
5. http://financialservices.house.gov/uploadedfiles/hhrg-114-ba00-wstate-rnephew-20150722.pdf
6. http://docs.house.gov/meetings/FA/FA00/20150723/103807/HHRG-114-FA00-Wstate-JosephR-20150723.pdf
7. http://docs.house.gov/meetings/FA/FA00/20150723/103807/HHRG-114-FA00-Wstate-DubowitzM-20150723.pdf
8. http://docs.house.gov/meetings/FA/FA00/20150723/103807/HHRG-114-FA00-Wstate-GoldenbergI-20150723.pdf
9. http://www.foreign.senate.gov/imo/media/doc/07-23-2015%20Secretary%20Kerry%20Testimony.pdf
10. http://www.foreign.senate.gov/imo/media/doc/07-23-15%20Moniz%20Testimony.pdf
11. http://www.foreign.senate.gov/imo/media/doc/07-23-15%20Moniz%20Testimony.pdf